X
تبلیغات
شیلات ایران

شیلات ایران
شيلات ایران 
قالب وبلاگ
لینک دوستان

 تأمین آب استخر:

آبی رو که برای استخر پرورش میگو استفاده میکنیم باید از لحاظ PH و شوری اندازه گیری بشه. PH مناسب در محدوده ۵/۸-۵/۷ و شوری مناسب (برای مونودون) بین ۱۰ تا ۳۰ ppt (قسمت در هزار) هست. نکته مهم دیگه راجع به PH و شوری ، اینکه نباید نوسانات زیادی داشته باشند و در طول روز نباید تغییرات چشمگیری رو در اونها شاهد باشیم.

اگه از منبع آبی استفاده میکنیم که مواد معلق زیادی داره یا اصطلاحا شفاف نیست، بهتر هست از مناطق عمیق تر که جریان آب قوی تری داره برداشت کنیم، به این خاطر که مواد معلق در استخر رسوب کرده و آب استخر رو جذب میکنند. ضمنا آبهای دفعی مزارع پرورشی و مزارع کشاورزی و صنعتی و شهری اصلا برای تکثیر و پرورش مناسب نیستند بلکه خطرناک هم هستند.

حتی الامکان بهتر هست که دامنه جزر و مد بین ۱ متر تا ۳ متر باشه. (منظور از دامنه جزر و مد، اختلاف بین بیشترین جزر و بیشترین مد هست)

*) وضعیت خاک و محل استخر :

جایی که استخر رو بنا میکنیم باید حداقل یک متر از بیشترین مد بالاتر باشه تا حتی وقتی که مد در بالاترین موقعیت هم قرار داره، بتونیم آب استخر رو تخلیه کنیم. بهتره که استخر رو دور از منطقه رشد گیاهان حرا تاسیس کنیم، تا با مشکل اسیدی شدن خاک و مواد آلی موجود در خاک مواجه نشیم. زمینهای لومی یا خاک رسی که PH بالاتر از ۵ دارند در مقایسه با سایر اراضی ارجحیت دارند. زمین های شنی هم مورد استفاده قرار میگیرند اما بعدا مشکلاتی رو به همراه خواهند داشت.

*) پشتیبانی :

مزرعه پرورشی ما نباید بیشتر از ۳ تا ۶ ساعت از مراکز تکثیر فاصله داشته باشه تا حمل و نقل پست لاروها زیاد طولانی نشه. فاصله مزرعه تا مراکز عمل آوری هم نباید بیشتر از ۱۰ ساعت باشه چون باعث میشه که کیفیت محصول در طی حمل و نقل کاهش پیدا کنه. امکانات زندگی مثل آب، برق، تلفن و ... هم بسیار حائز اهمیت هست. 


مزرعه پرورشی از چند بخش اصلی تشکیل شده :


محل برداشت آب باید به صورتی باشه که پساب خروجی مزرعه به مزرعه بر نگرده. ورودی موتورخانه باید به شکلی محاسبه بشه که استخر در مدت کمتر از ۶ ساعت و یا طی یه دوره مد، پر از آب بشه. باید سعی کنیم ورودی استخر رو طوری تنظیم کنیم که از لایه های میانی آب برداشت کنیم. چون آلودگی کمتری داره. ضمنا در محل ورودی آب باید توری مناسب (۲۴ سوراخ در هر اینچ) نصب بشه.



حوضچه ذخیره آب ۲ کار مهم رو انجام میده. یکی ذخیره آب، به منظور استفاده در موقعی که با کم آبی مواجه هستیم و دیگری بهبود کیفیت آب. کیفیت آب یکی از فاکتورهایی هست که تاثیر مستقیم بر بازدهی استخر داره. حجم حوضچه ذخیره باید به نحوی باشه که ۳۰ درصد کل آب مورذ نیاز مزرعه رو بتونه توی خودش نگهداری کنه.

۱ـ ورودی و موتورخانه ۲ـ حوضچه ذخیره آب ۳ـ کانال های آبرسان ۴ـ استخرهای پرورشی ۵ـ زهکش ها و حوضچه رسوب گذار ۶ـ ساختمان ها ۱ـ ورودی و موتورخانه : ۲ـ حوضچه ذخیره آب : ۳ـ کانال های آبرسان :

کانال های آبرسان از قسمت های مهم و با ارزش استخر محسوب میشن و باید سطح زیادی از استخر رو بپوشانند. بهتر هست که کانال های آبرسان استخر پرورشی ما بزرگ باشه. چون در این صورت میتونیم علاوه بر کنترل کیفیت آب، موادی رو که توی استخر کمبود دارن رو به اون اضافه کنیم مثل آهک و نمک. در ضمن، بزرگی کانال های آبرسان، ارتباط مستقیمی با پمپ های استخر داره. منظورم اینه که اگه پمپ ها کوچک و آبرسان ها بزرگ باشن دچار مشکل میشیم و البته عکس این قضیه هم صدق میکنه.


استخرهای پرورشی :

طراحی استخرهای پرورشی، از اصول اولیه ایجاد استخر هست. برای طراحی مناسب استخر باید نکات زیر رو مورد توجه قرار داد :

شکل استخرها، محل نصب هواده ها، اندازه استخر، دیواره ها، بستر سازی استخرها، ورودی و خروجی

بهترین شکل برای استخرهای پرورش میگو، چهارگوش و دایره هست. نکته مهم این هست که بخش هایی از استخر در طول دوره پرورش، نباید مواد آلوده کننده (مواد دفعی) داشته باشن تا میگوها بتونن توی این مناطق تغذیه کنند.

ما باید سعی کنیم که مواد دفعی رو در مرکز استخر متمرکز کنیم. به این منظور از هواده ها استفاده میکنیم. وظیفه اصلی هواده ها افزایش اکسیژن آب هست. همونطور که قبلا تاکید کردم، محل نصب هواده ها باید با همدیگه همخونی داشته باشن و آب رو به شکل منظمی به جریان در بیارن. معمولا هواده ها رو در شب روشن میکنیم ، مخصوصا قبل از طلوع آفتاب. چون در این زمان، استخر ما کمترین میزان اکسیژن روزانه رو داره.


برچسب‌ها: تأمین آب استخر, تکثیر و پروروش میگو, وضعیت خاک و محل استخر, مزرعه پرورشی, زهکش ها
[ شنبه 17 مهر1389 ] [ 11:38 AM ] [ سید مانی سیرنگ ]
دانلود :

                               [DOC] عنوان پرورش میگو در ایران وجهان:

      شامل: پرورش میگو در جهان - پرورش میگو در ایران - انواع میگو پرورشی و....

        منبع :

www.ifro.ir/admin/Portal/LinkClick.aspx?Value...56f7...doc              
[ پنجشنبه 19 شهریور1388 ] [ 11:4 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]
دانلود:

     [DOC]   قابلیت استفاده کنجاله کلزا در جیره ماهیومیگو

منبع : www.shilat-maz.ir/.../ahoora-2008720940212651117617553.DOC


[ سه شنبه 19 خرداد1388 ] [ 10:58 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]
انواع شاه میگوی آب شیرین :

 

1-   astacus leptodactilus                      شاه میگوی ترکیه                       

2-   astacus astacus                              شاه میگوی قرمز                               

3-   pecifastacus leniusculus                  شاه میگوی راهنما         

 4-   austro pota moeius pallipes          شاه میگوی پا سفید

[ یکشنبه 16 فروردین1388 ] [ 10:39 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]
زيست شناسي و تاريخچه زندگي ميگوي آب شيرين:
ليد اقتصادي ميگوي مالزيايي در ايالات متحده بطور دوره اي با هدف تحقيقاتي و كسب و كار تجارتي انجام مي گيرد. اگرچه ساير گونه هاي
Macrobrachium بومي ايالات متحده جنوبي هستند اما به سايزي كه مناسب بازارماهي هاي خوراكي باشد نمي رسند و بنابر اين از ارزش پاييني برخوردار هستند مگر براي استفاده بعنوان طعمه.
تكنيك اوليه توليد
Macrobrachium rosenbergii در سال 1950 در مالزي شكل گرفت و در هاوايي و اسرائيل در طي سه دهه گذشته توسعه يافت.
در دهه 1970 و اوايل دهه 1980 ايالات هاي كاروليناي جنوبي فلوريدا تگزاس و لوييزينا تحقيقات اوليه را در مورد تكنيك هاي توليد بازاريابي عمل آوري و شيوه هاي تفريخ اين جانور انجام دادند. در 1984 دانشگاه ايالت مي سي سي پي برنامه تحقيقاتي وسيعي را براي توسعه و اعمال مديريت پيشرفته آغاز كرد كه نهايتا موجب ايجاد تكنيك هاي توليد تجاري ميگوهاي آب شيرين گرديد.
قبل از 1989بنظر مي رسيد كه پرورش ميگوهاي آب شيرين در ايالات متحده جنوبي اگرچه از لحاظ بيولوكيكي امكان پذير است اما از لحاظ اقتصادي باوركردني نيست. با اين وجود طي 6 سال گذشته (1990-1996) اعمال مديريتي جديد بطور چشمگيري پتانسيل موفقيت پرورش اقتصادي ميگو در ايالات جنوبي را افزايش داد.
تحقيقات مكمل بوسيله پروكه هاي آزمايشي با زحمت فراواني انجام شد كه اين پروكه ها طوري طراحي شده بودند كه روش هاي پرورش در مقياس بزرگ و شرايط تجاري را توسعه دهند.ميگوهاي آب شيرين همچون تمام سختپوستان يك اسكلت خارجي سخت يا صدف دارند كه براي انجام عمل رشد لازم است اين پوسته بطور منظم عوض شود. مراحل درآوردن اين صدف
Molting يا پوست اندازي نام دارد و افزايش وزن و طول بلافاصله بعد از هر پوست اندازي انجام مي شود. بخاطر اين پوست اندازي هاي دوره اي رشد بطور يكسره و بي وقفه انجام نمي شود بلكه به ميزان مشخصي افزايش رشد داريم.
زادآوري:
ماده ها عموما قبل از 6 ماهگي به بلوغ مي رسند. جفتگيري تنها زماني مي تواند انجام شود كه نرها پوسته سخت و ماده ها پوسته نرم داشته باشند و ماده ها پيش از جفتگيري پوست اندازي مي كنند. نرها اسپرم را در يك توده كلاتيني قرار داده و در زير بدن ماده ها بين پنجمين جفت پاهاي حركتي قرار مي دهند. چند ساعت پس از جفتگيري تخمگذاري انجام مي شود و تخم ها بوسيله اسپرم درون توده كلاتيني كه در خارج بدن ماده قرار دارد بارور مي شوند.
سپس ميگوي ماده تخم هاي لقاح يافته را به قسمت پاييني ناحيه شكمي(دمي) انتقال مي دهد كه
Brood chamber يا محفظه تخمي نام دارد وتخم ها در آن بوسيله حركت ضمائم شناي شكمي يا Pleopod
ها تميز و هوادهي مي شوند و تا زمان تفريخ به ناحيه شكمي متصل مي مانند.
تعداد تخم هاي توليد شده در هر تخمريزي مستقيما متناسب با اندازه ماده است. تا زمانيكه حرارت آب متجاوز از
cº16 باشد هر ماده چندين بار در سال مي تواند تخمريزي كند.
ماده هايي كه تخم ها را حمل مي كنند را
ماده هاي دانه دار مي گويند. رنگ زرد روشن تا نارنجي روشن تخم هاي تازه گذاشته شده تدريجا تبديل به نارنجي و سپس قهوه اي وسرانجام 2 تا 3 روز قبل از تفريخ تبديل به خاكستري مي شود. در حرارت cº29 تخم ها تقريبا 20 تا 21 روز بعد از تخم گذاري تفريخ مي شوند. ميگوهاي آب شيرين تازه هچ شده وارد مرحله لاروي رشد و دگرديسي مي شوند.


           

[ یکشنبه 29 دی1387 ] [ 1:1 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]
انواع سیستم های پرورش میگو
1. استخر: بیشترین عمومیت در سراسر جهان
2. کانال ها
3. سیستم های داخل سالن
4. متراکم
5. مداربسته
پست لارو میگوی پنائیده
بهترین پست لارو برای ذخیره در استخرها
P.vannamei : PL5-10
P.monodon : PL18
میزان ذخیره
1. پاسخ دقیقی ندارد.
2. بسته به نوع سیستم
3. بسته به سطح مدیریت
4. میانگین تعداد ذخیره
5. غیرمتراکم: 1 تا 5 مترمربع
6. نیمه متراکم: 5 تا 25 مترمربع
7. متراکم 30 تا بیش از 75 مترمربع
8. میانگین کل: 12 تا 17 مترمربع

میگوها از چه چیزهایی تغذیه می کنند؟
1. زئوپلانکتون ها (کپه پدها، روتیفرها و غیره)، دیاتومه هایی از بنتوزها و دتریتوس ها، کرمهای دریایی و جانوران دیگری که برای صید و مصرف آنها به قدر کافی کوچک باشند.
2. به منظور تقویت رشد غذاهای طبیعی، آب کوددهی می شود.
3. غذاهای مکمل نیز داده می شود.
4. همچنین محصولات ارگانیک و دانه های مختلف
5. بسیاری از تولیدکنندگان در پرورش P.vannamei 27 تا 35 درصد و در پرورش P.monodon 35 تا 38 درصد غذا را به پروتئین اختصاص می دهند.
6. عده زیادی از تولیدکنندگان میزان غذا را به تدریج کاهش می دهند.
6-1- در ابتدای ذخیره سازی 18 تا 20 درصد وزن بدن در روز
6-2- در انتهای دوره پرورش به 2 تا 3 درصد وزن بدن کاهش می یابد.
سرعت رشد میگوها چگونه است؟
1. سرعتهای رشد بسیار متغیر است.
2. از تخم تا پست لارو 5 (پست لارو 5 روزه) حدود 18 روز در دمای 28 درجه زمان لازم است.
3. از پست لارو 5 (ذخیره در استخرهای نوزادگاهی) بطور میانگین یک گرم در مدت 30 روز خواهد بود.
4. از نوجوانی درون استخرهای پرورشی ذخیره می شوند ( 1 گرم). در شرایط بهینه پس از 120 روز رشد:


P.vannaei : 20 گرم خواهد بود.
P.monodon : 35 گرم خواهد بود.
میگوها چگونه جمع آوری می شوند؟
1- از استخرها
 بیشتر زهکشی
 دام
 تورهای پرتابی

2- از تانکها یا کانالها
 تور
 دام
 زهکشی
میگوها چگونه به فروش می رسند؟
1- میگوها معمولاً بصورت تازه و بی سر در بازارهای آمریکا و ژاپن به فروش می رسند (منجمد، دارای پوست، بدون سر).
2- بازارهای ژاپنی همچنین تازه یا در صورت امکان زنده ترجیح می دهند.
3- بازارهای اروپایی بصورت سردار و معمولاً منجمد سردار ترجیح می دهند.
بیماریها و انگلها
1- بیماریها و انگلها در استخرهای پرورشی (خارج از هچری) تا حدودی مشکلات کمتری را برای میگوهای در حال پرورش نسبت به میگوهایی که د رمرحله تکثیر هستند، بوجود می آورند.
2- انگلهایی که در میگوها یافت می شوند عبارتند از پروتوزو آهای Epicomensal (زوتانیوم، اپیستیلیس و غیره).
3- بیماریهایی که میگوها را تحت تأثیر قرار می دهند شامل عفونتهای باکتریایی و ویروسی هستند.
4- به نظر می رسد بهترین راه درمان بیماریها پیشگیری است.
5- کیفیت آب، درجه حرارت و تغذیه خوب مهمترین عوامل در پیشگیری از بیماریها هستند.
6- خرید پست لارو یا ماهیان مولد سالم از فروشندگان معتبر ومعرفی شده انجام گیرد.

مترجم:
لیلا صالحیان، کارشناس دفتر نوسازی اداری و برنامه و بودجه
lm_salehiyan@yahoo.com

منبع:
http://aquanic.org/publicat/govagen/ncae/shrimpd.pdf

[ سه شنبه 5 آذر1387 ] [ 10:45 AM ] [ سید مانی سیرنگ ]
قبل از اینکه به مسئله تکثیر و پرورش میگو برسم، میخوام توضیح مختصری راجع به چرخه زندگی میگو ارائه بدم. از بین گونه های مختلف میگو، میگوی سفید غربی رو بررسی میکنیم چون تکثیر و پرورش اون بسیار رایج هست :

رده بندی علمی و ساختمان خارجی :                                                        

شاخه :     بندپایان                Arthropoda
رده :    سخت پوستان                  Crustacea
زیر رده :               Malacostraca
سری :              Eumolacostraca
فوق راسته :                   Eucarida
راسته :    ده پایان                  Decapoda
زیر راسته :            Dendrobranchiata
دون راسته :                  Penaeidea
فوق خانواده :                 Penaeoidea
خانواده :    پنائیده                  Penaeidae
جنس :    پنئوس                       Penaeus
زیر جنس :    لیتوپنئوس                Litopenaeus  
گونه :    سفید غربی                 Vannamei

                                                

میگوی سفید غربی عضو خانواده پنائیده است. اعضای این خانواده به  دلیل آنکه پس از تفریخ تخم، لارو به شکل ناپلیوس (Napilus) است و ماده ها به جای حمل تخمها تا موقع تفریخ، آنها را در آب پخش میکنند. از سایر ده پایان متفاوت اند. بعلاوه، این میگوها دارای روستروم (Rostrum) دندانه دار هستند.

                                   

شکل بالا نمای عمومی ساختمان بیرونی میگوی سفید غربی را نشان میدهد. تعداد دندانه ها موجود بر روی حاشیه بالایی و پایینی روستروم و عدم وجود تارچه ها بر روی سطح بدن، وجود تمایز این گونه از سایر افراد جنس پنئوس هستند. میگوی سفید غربی بر روی لبه پایینی و بالایی روستروم خود به ترتیب ۲ و ۸-۹ دندانه دارد.

پراکنش جغرافیایی :

میگوی سفید غربی، بومی آبهای اقیانوس آرام و سواحل مکزیک، آمریکای جنوبی و مرکزی است. اما به دلیل سهولت نسبی پرورش میگوی سفید غربی، این گونه به تمام نقاط جهان منتقل شده است.

پوست اندازی و رشد :

همانند دیگر بندپایان، میزان رشد میگوها به دو عامل : تناوب پوست اندازی ( زمان بین دو پوست اندازی) و افزایش رشد ( در هر بار پوست اندازی چقدر رشد میکند ) بستگی دارد.

به دلیل اینکه بدن میگو با پوشش سختی ( اسکلت خارجی ) احاطه شده، جانور برای رشد باید پوشش قدیمی خود را انداخته و پوشش جدید و بزرگتری را بوجود آورد. در موقع پوست اندازی، کوتیکول در ناحیه بین کاراپاس و Intercalary Sclerit شکاف می خورد و از میان آن سرسینه و اندامهای ضمیمه قدامی بیرون آمده و با تکان سریع و قوی دم، جانور از پوسته قدیمی رها میشود. پوشش خارجی ابتدا نرم است اما به تدریج سخت میشود.

پوست اندازی غالبا اولین فرایند فیزیولوژیکی آشکاری است که وجود استرس را نشان میدهد. بنابراین پرورش دهندگان باید به تغییر دفعات پوست اندازی ( به ویژه کاهش آن ) توجه داشته باشند.

غذا و غذادهی :

پنائیده ها ذاتا گوشتخوارند و سخت پوستان کوچک، ناجورپایان و پرتاران را شکار می کنند. اما در حوضچه های پرورشی، این قبیل طعمه ها وجود ندارند و فقط غذای دستی داده شده و یا مواد آلی در حال تجزیه برای تغذیه میگوها در دسترس آنها قرار دارد.

تو پرانتز ==> گفتم غذا دهی، یاد یه خاطره افتادم. یه گربه داشتیم اسمش رو گذاشته بودیم دنیس. یه گربه ماده سفید و سیاه بود. هر روز کلی بهش مرغ و گوشت میدادیم. خلاصه وقت ناهار و شام، دنیس هم سهم خودش رو داشت. بعد چند مدت غریزه بهش حکم کرد و بچه دار شد. اما همین غریزه دوباره حکم صادر کرد و دنیس خانم بچه هاش رو خورد !! ما هم به شدت اونو تحریم کردیم. خلاصه بیچاره اون آخرا زندگی درویشی پیشه کرده بود و به نون خشک، پلو اضافه، خار ماهی و حتی سیب زمینی قناعت میکرد. خلاصه خواستم بگم گربه موجودی گوشتخوار هست !!!

بررسی های آزمایشگاهی که در انستیتو اقیانوسی انجام گرفته، نمایانگر آن است که حاصلخیزی طبیعی حوضچه ها ( برای مثال رشد جلبکها یا باکتری ها در ستون آب ) منبع غذایی مهمی را برای میگوی سفید غربی فراهم آورده و رشد میگو را افزایش میدهد. میگوی سفید غربی یک جانور شب کار است. اگر میگوهای سفید نابالغ به حال خود رها شوند، تقریبا همه آنها در بستر فرو میروند و به دنبال غذا نمی گردند، اما ریختن غذا به داخل استخر موجب تحریک و آغاز رفتار تغذیه ای آنها میشود. لذا پرورش دهندگان میتوانند با غذادهی در طی روز میگو را وادار به تغذیه کنند.

چرخه زندگی :

مراحل مختلف چرخه زندگی میگوهای خانواده پنائیده به ترتیب : ۱) ـ ماده بالغ (تخمریزی)     ۲) ـ تخم    ۳) ـ لارو ناپلیوس    ۴) ـ لارو پروتوزوآ    ۵) ـ لارو مایزیس    ۶) ـ لارو پیشرفته    ۷) ـ میگوی جوان

۲)   ===> ۴)

 ===> ۶)  ===> ۷)

میگوها در آبهای دور از ساحل جفتگیری و تخمریزی می نمایند. بچه میگوها به طرف آبهای ساحلی حرکت کرده و بر روی بستر مصبهای کم عمق می نشینند و اصطلاحا کفزی می شوند. چند ماه بعد، میگوهای بالغ به آبهای دور از ساحل باز می گردند تا در آنجا بالغ شده، جفت گیری کنند و تخمریزی نمایند.

کلمات کلیدی : میگوی سفید غربی ـ پنائیده ـ  تفریخ ـ ناپلیوس ـ ده پایان ـ روستروم ـ تارچه ـ  پنئوس ـ  کوتیکول ـ کاراپاس ـ سرسینه ـ ناجورپایان ـ پرتاران ـ  انستیتو اقیانوسی ـ  لارو ناپلیوس ـ لارو پروتوزوآ ـ لارو مایزیس ـ لارو پیشرفته

نوشته شده توسط :مرتضی امامی

 

[ جمعه 24 اسفند1386 ] [ 12:9 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

شرايط مورد نياز جهت پرورش ميگو آب شيرين

1-           آب

الف- دماي مناسب براي رشد و تغذيه ميگو آب شيرين 26 تا 30 درجه سانتي گراد است .

ب- ميزان اكسژن محلول آب بيش از 4 ميلي گرم در ليتر

ج-PH مناسب جهت پرورش 7-8/5

د- شوري  0/5 (PPT ) جهت پرورش

ه- سختي 40 تا 150 PPM

2-           خاك

الف- استخرهاي پرورش ميگو بصورت خاكي بوده و اندازه استخر 0/7-1 هكتار مناسبترين استخرها جهت پرورش ميگو آب شيرين ميباشد . عمق استخرها 2 - 2/6 متر است .

ب- PH خاك استخر تا حد امكان مي بايست خنثي باشد .

پ- جنس خاك، رس يا رسی لومي يا لومي رسی باشد .

       حدود طول دوره پرورش و زمان رها سازي و برداشت

زمان رهاسازي ميگو آب شيرين در منطقه قصر شيرين از نيمه دوم ارديبهشت ماه كه دماي آب به 20 و بالاي 20 درجه سانتي گراد مي رسد انجام ميگيرد و طول دوره پرورش 150 تا 160 روز است تا ميگو به وزن بازاري برسد و زمان برداشت بر اساس دماي آب تعيين مي گردد وزمانيكه دماي آب به 20 درجه سانتي گراد رسيد مي بايست عمليات بر داشت ميگو انجام پذيرد و مناسبترين مرحله جهت رها سازي در زمان پرورش PL15 تا PL30 ميباشد.

[ چهارشنبه 22 اسفند1386 ] [ 0:13 AM ] [ سید مانی سیرنگ ]
  انواع روشهاي پرورش :

الف- پرورش توام با كپور ماهيان بدون استفاده از غذاي دستي

ب- پرورش توام با كپور ماهيان با استفاده از غذاي دستي

ج- پرورش تك گونه اي بدون استفاده از سيستم هوا دهي

د- پرورش تك گونه اي با استفاده از سيستم هوادهي

[ چهارشنبه 22 اسفند1386 ] [ 0:12 AM ] [ سید مانی سیرنگ ]
نام علمي و مشخصات كلي گونه:                                               

ميگوي آب شيرين (MACROBRACHIUM     ROSENBERGII):كلمه ماكرو براكيوم بمعني بازو بزرگ مي باشد .

اين ميگوها از شاخه بند پايان و از سخت پوستان ده پا بوده و موطن اصليشان مالزي و شمال شرقي آسيا است و دوره زندگيشان در آبهاي لب شور مصب رودخانه ها و آبهاي شيرين كامل مي شود .  اسم عمومي آن ميگوي عظيم يا بزرگ رودخانه اي است . و به اسامي PRAWN  ,يا SCAMPI نيز خوانده می شود.   از اختصاصات آن اين است كه در آب شيرين و شوري كم رشد  می نمايد.

[ چهارشنبه 22 اسفند1386 ] [ 0:6 AM ] [ سید مانی سیرنگ ]
 پرورش ميگو آب شيرين و شناخت اين ميگو
•تمایل اندک به همجنس خواری .
•بازار جهانی مطلوب .
رده بندي ميگوي آب شيرين :
•شاخه : بندپايان
زیر شاخه : ماندیبولاتا
•رده : سخت پوستان زير رده : مالاكاستراكا
•راسته : ده پايان زير راسته : ده پايان شناور
•فوق خانواده : كاريده آ خانواده : پالمونيده
•جنس : ماكرو براكيوم گونه : روزنبرگي

چرخه زندگي ميگوي آب شيرين داراي چهار مرحله است :
• تخم : بيضي شکل با محور طولي 7/0 – 6/0 ميلي متر به رنگ نارنجي روشن كه 3 – 2 روز قبل از تفريخ خاكستري سياه مي شوند .
• لارو : داراي 12 – 8 مرحله مشخص مي باشد که هر مرحله دارای مشخصات ویژه ای می باشد و عبور از هر مرحله و ورود به مرحله بعدی با یک پوست اندازی همراه است . اختصاصات هر مرحله در جدول زیر آمده است .
• پست لارو : شفاف بوده و در ناحيه سر داراي رنگ نارنجي مايل به صورتي روشن مي باشد .
• بالغ : معمولا آبي رنگ و گاهي مايل به قهوه اي حداكثر اندازه 30 سانتيمتر و حداكثر وزن 200 گرم می باشد . دومين جفت پاهاي حركتي نسبت به ساير پاها بسيار بزرگتر بوده و انتهاي آنها چنگالهاي مشخصي دارد كه اندازه آنها برخلاف برخي از ساير گونه هاي ماكروبراكيم از نظر طولي هم اندازه مي باشند .
چرخه زندگی میگوی آب شیرین
ریخت شناسی :
بدن میگوی آب شیرین دارای دو قسمت سر و دم می باشد ارگانهای بیرونی قسمت سر شامل روستروم ؛ یک جفت چشم مرکب ،آنتن ها و آنتنول ، پره های دهانی و شش جفت پای قدم زن می باشد . در قسمت دم بندهای شکمی ، دم و دمپاره ها و پاهای شنا قرار می گیرند .

چرخه زندگی میگوی آب شیرین


توليد مثل REPRODUCTION :
فرآيند توليدمثل در تمام طول سال صورت مي گيرد اما داراي دو پيك بهاري ( اسفند – خرداد ) و پاييزي ( مهر و آبان ) مي باشد . چند ساعت پس از جفتگيري تخمگذاري صورت مي گيرد لقاح بيروني مي باشد . تعداد تخمها به اندازه ميگو بستگي دارد ( مثلا میگوی با وزن 100 – 50 گرم 100 – 50 هزار تخمریزی می کند ) .
تخم ها توسط يك غشاء نازك در زير قسمت شكمي ميگوي ماده قرار مي گيرند و بوسيله حركات شديد زوائد شكمي هوادهي مي شوند . در شرايط آزمايشگاهي تخمها در دماي 28 درجه سانتيگراد در مدت 17 – 16 روز تفريخ مي شوند و لاروها بيرون مي آيند . لاروها شناور بوده و با دم ابتدايي خود به پشت شنا مي كنند آب داراي شوري ppt 15 – 10 براي اين لاروها ضروري است و اگر در آب شيرين قرار گيرند مي ميرند . مراحل لاروي 16 روز طول مي كشد و سپس وارد مرحله پست لارو مي شوند .
يكي از صفات اختصاصي ميگوي آب شيرين سازگاري بالا نسبت به تغييرات دامنه شوري است و بر همين اساس مي توان پست لاروها را مستقيما از آب لب شور به آب شيرين منتقل كرد .
ذخيره سازي STOCKING
• سن ايده آل نوزادان براي ذخيره سازي 4 هفته و اندازه آنان 5 – 3 سانتيمتر مي باشد .
• قبل از ذخيره سازي بايد مرحله سازگاري ADOPTATION صورت گيرد .
• مي توان میگوی آب شیرین را بصورت تك گونه اي (منوكالچر) و چند گونه اي (پلي كالچر) همراه گونه هايي همچون كپور علفخوار ، كپور نقره اي ، تيلاپيا ، خامه ماهي و صدف پرورش داد .
• دوره پرورش 7 - 4 ماه و بطور متوسط 6 ماه است .
• تراكم ذخيره سازي : 40000 – 30000 قطعه در هکتار
• مقدار اکسیژن محلول در حد 3 میلی گرم در لیتر برای میگوی آب شیرین استرسزا و کمتر از آن مرگ آور است .
• میگوی آب شیرین به روشهای زیر پرورش داده می شود : پرورش در محیط محصور ، پرورش در قفس ، پرورش متراکم در استخرهای خاکی و کشت توام با ماهی .
• بهترین دما برای پرورش میگوی آب شیرین c ° 28 (32 – 28) دمای بیش از 35 و کمتر از 14 کشنده است .
پوست اندازي MOULTING :
ميگوي آب شيرين مثل ساير سخت پوستان براي رشد بطور منظم اسكلت خارجي ( پوسته ) خود را مي اندازد كه اين فرآيند با يك افزايش ناگهاني در اندازه و وزن همراه است .از پوسته میگو برای تولید عناصر پوسته و از جمله برای استخراج پکتین استفاده می شود .
تغذيه :
ميگوي بالغ همه چيزخوار(رژیم 100% گیاهی تا 100% جانوری) بوده و از تمام ديتريت ها و بنتوزها از جمله حشرات آبزي و لاروهاي آنان ، جلبكها ، دانه و بذر گياهان و ميوه ها ، نرمتنان ريز و سخت پوستان ، گوشت و پس مانده ماهي و ساير جانوران تغذيه مي كند در صورت كمبود غذا هم جنس خوار نيز مي باشد . که در این حالت ضمائم بدن همدیگر را می خورند . ترکیبات و درصد مواد مغذی موجود در غذای میگوی آب شیرین مطابق جدول زیر می باشد .

ریخت شناسی :


مشخصات استخرهای پرورش میگوی آب شیرین :
• اندازه مطلوب : 1 – 2/0 هكتار
• عمق مطلوب : 1 –7/0متر
• شيب ديواره ها : 3 به 1 تا 2 به 1
• منبع آب : چاه يا كانالهاي كشاورزي
• دماي مطلوب : 32 – 28 درجه سانتیگراد
• PH مطلوب : 5/8 – 7
• میزان تعویض آب روزانه : 5% در استخرهای پرواری و 10% در استخرهای نرسری .
شاخص هاي آب براي پرورش لارو ماكروبراكيوم روزنبرگي :
کوددهی و شکوفایی پلانکتونی :
فیتو پلانکتونها بعنوان حلقه ابتدایی تولیدات اولیه در استخر در پرورش میگوی آّب شیرین از اهمیت بسزایی برخوردار هستند و بصورت مستقیم و غیر مستقیم مورد تغذیه میگو قرار می گیرند . بنابراین جهت فراهم کردن مواد معدنی مورد نیاز رشد فیتو پلانکتونها در استخر کوددهی صورت می گیرد . برای کوددهی استخرهای پرورش میگو می توان از کودهای شیمیایی و حیوانی استفاده کرد . بطور کلی اعمالی که بلوم پلانکتونی در استخر انجام می دهد در زیر آمده است :
• تاثیر بر پارامترهای کیفی آب از جمله میزان اکسیژن محلول ، درجه حرارت و PH .
• منبع اصلی تولید اکسیژن در استخر .
• بطور مستقیم و غیرمستقیم بعنوان غذای طبیعی در استخر مصرف می شود .
• تثبیت کیفیت آب و شرایط محیطی استخر با جذب مواد غیرآلی .
• کاهش سمیت گازهای آمونیاک ، نیترات ، نیتریت و هیدروژن سولفید .
• مصرف دی اکسیدکربن در طی روز .
• جذب فلزات سنگین از قبیل آهن از آب استخر .
• جلوگیری از رشد و توسعه جلبکهای سبز – آبی کفزی ( لب لب ) و جلبکهای رشته ای
• برخی از فیتوپلانکتونها ( کلرولا ) با ترشح ماده کلرین مانع رشد ویبریوها می شوند .
• در فرآیند معدنی شدن مواد آلی و یوتریفیکاسیون نقش دارند .
• با ایجاد سایه محیط مناسب و امنی برای میگوها فراهم می کنند .
بيماريهاي اصلي ميگوي آب شيرين :
• پوسيدگي دم ( Rot – Tail )
• پوسيدگي آبشش ( Rot – Gill )
• سختي پوست اندازي ( Ecdysis – Obstacle Disease )
• لكه سفيد ( Whit Spot )
• لكه قهوه اي
• نرمي پوسته ( Soft Shell )
• مرگ سياه
• عفونتهاي قارچي و انگلي .
www.aqu.blogfa.com

[ چهارشنبه 22 اسفند1386 ] [ 0:0 AM ] [ سید مانی سیرنگ ]

 

پرورش میگو به عنوان یکی از فعالیتهای مهم آبزی پروری در جهان و ایران در حال توسعه و گسترش می باشد. در کشور ما با توجه به گستردگی سواحل جنوبی و گسترش سریع صنعت و پرورش میگو در طول این مناطق با توجه به تحقیق، بررسی و مطالعه در این زمینه از شاخص ترین رسالت های محققین مرتبط با امر تکثیر و پرورش میگو می باشد. استفاده از گونه های غیر بومی به منظور افزایش تولیدات غذایی در سطح جهان، تاریخچه ای بس طولانی دارد که از جمله می توان به پرورش وانامی اشاره نمود. میگو وانامی بطور طبیعی در سواحل دریای مکزیک، مرکز و جنوب امریکا و جنوب پرو یافت می شود. در اواخر سالهای 1970 تا 1980 میگوی وانامی از مکزیک و پرو به سواحل امریکای لاتین انتقال یافت سپس به شمال غربی سواحل امریکا و هاوایی منتقل شد و در سواحل شرقی اتلانتیک از کارولینای شمالی و تگزاس در سرتاسر شمال مکزیک، نیکاراگوئه و برزیل منتشر گردید. اکثر این کشورها هم اکنون در حال پرورش میگوی وانامی می باشند. همچنین در آسیای جنوب شرق و کشورهایی مانند چین، تایوان، تایلند، فیلیپین و مالزی این گونه پرورش داده می شود. با توجه به نتایج خیره کننده و مناسب میگوی وانامی در مرحله آزمایشی و پژوهشی، در زمان کوتاهی پرورش تجاری آن نه تنها در مناطق بومی آن، بلکه در سایر کشورهای دارای صنعت پرورش میگو از جمله کشورهای عمده آسیای جنوب شرقی توسعه پیدا کرد. این گونه برای اولین بار توسط موسسه تحقیقات شیلات ایران در تابستان 1383 جهت انجام کارهای پژوهشی به ایران معرفی گردید.

میگوی وانامی دارای توانایی متعددی از جمله جزء سریع الرشدترین گونه های تجاری میگو، مقاوم به دامنه وسیعی از تغییرات دما و شوری، ماندگاری بالا در مراحل لاروی در هچری و در شرایط استخرهای پرورشی می باشد. نیاز پروتئینی پایین نسبت به سایر گونه های میگو، بازار مصرف شناخته شده، تولید لاین های مولد مقاوم به بیاری (SPR) و لاین های مولد عاری از بیماری (SPF) و نهایتا هزینه تولید پایین می باشد. این خصوصیات مناسب، این میگو را به عنوان جایگزین خوبی برای میگوهای تجاری و پرورشی مناطق مختلف دنیا که به علت ابتلا به بیماری کشنده مانند لکه سفید توان تولید انبوه را از دست داده اند می باشد.

 

مواد و روش ها :

ابزار :

در این بررسی از ابزار و مواد زیر استفاده شده است:

اکسیژن سنج و دما سنج دیجیتال YSI ، pH متر ، شوری سنج چشمی، ساچی دیسک، تور صید، تور پرتابی، ترازوی دیجیتال با دقت 01/0 گرم، دستگاههای هواده پدلویل، تخته بیومتری، فرم ثبت اطلاعات .

 

روش بررسی:

آزمایش فوق در 3 استخر خاکی در ایستاه تحقیقاتی حله بوشهر به اجراء گذاشته شد. زمان شروع آزمایش 29 تیر ماه 84 و زمان خاتمه آن 28 مهر ماه 84 بود . مساحت 2 حلقه از استخرها 25/0 هکتار و مساحت 1 استخر دیگر 35/0 هکتار بوده است. کلیه استخرها با تراکم 20 قطعه ÷ست لارو در متر مربع ذخیره سازی شد. در این بررسی عواملی که بر کیفیت آب تاثیر می گذارند به طریقه زیر اندازه گیری و ثبت می گردید. اکسیژن، pH و دمای آب استخرها روزانه و نوبت در ساعات 6 صبح و 3 بعدازظهر از دو لایه سطح و عمق در هر استخر اندازه گیری و ثبت می گردید. اندازه گیری از لایه سطح شامل 10 تا 15 سانتیمتر لایه آب و اندازه گیری عمق در لایه 20 سانتیمتر مانده به کف استخر را شامل می شد. شفافیت آب در ساعات 10 صبح با ساچی دیسک اندازه گیری می گردید. شوری آب استخرها در همین ساعات با شوری سنج چشمی اندازه گیری می شد. عمق آب هر روز در ساعت 6 صبح از روی شاخصی که در وسط استخر قرار گرفته بود، خوانده و ثبت می گردید.

 

آماده سازی استخر :

جهت بهبود شرایط استخرها ابتدا استخرها به میزان 100 سانتیمتر آبگیری شده و بعد از 24 ساعت تخلیه می گردید.

 

کشت و غنی سازی آب :

برای ایجاد حد مطلوبی از شفافیت که ضامن تراکم مناسبی از زی شناور گیاهی و جانوری است ، ابتدا استخرها را به میزان 60 سانتیمتر آبگیری نموده سپس کودهای شیمیایی اوره و فسفات به نسبت 3 به 1 به میزان 12 کیلوگرم پس از حل کردن در آب از طریق مدخل ورودی آب هر استخر همراه آب وارد استخر می گردید.

 

ذخیره سازی :

ذخیره سازی در استخرها بطور همزمان انجام می گرفت. لاروهای مرحله 15 PL از ایستگاه تحقیقاتی بندرگاه به استخرهای ایستگاه تحقیقاتی حله انتقال داده شدند . برای کاهش تنش حمل و نقل ، پلاستیک های حاوی بچه میگو را درون هر استخر قرار داده و سپس کم کم از آب استخر به کیسه افزوده شد تا جایی که اختلاف درجه حرارت و شوری به کمتر از یک درجه تقلیل پیدا کرد. پس از آن رها سازی بچه میگوها رد ضلعی از استخر که پشت به باد قرار داشت ، انجام شد.

 

غذادهی :

غذادهی بلافاصله پس از ذخیره سازی به میزان هر استخر یک کیلوگرم انجام شد و روزانه 3 وعده غذادهی در ماه اول پرورش و از ماه دوم به چهار وعده افزایش داده شد.

 

زیست سنجی میگوها:

اولین نمونه برداری برای تعیین میانگین وزن میگوها بعد از 30 روز پرورش انجام گرفت تعداد نمونه ها در هر بار زیست سنجی 30 قطعه بودند. بعد از اولین نمونه برداری فاصله نمونه برداریها هر ده روز یک بار انجام شد. بعد از جمع آوری نمونه ها وزن و طول آنها جداگانه اندازه گیری و ثبت گردید.

 

نتایج و بحث :

دامنه نوسان دما در هر سه استخر حداقل 2/24 درجه سانتیگراد و حداکثر 2/35 درجه سانتیگراد، اکسیژن محلول در استخرها حداقل 21/2 و حداکثر 98/11 میلی گرم در لیتر، شوری حداقل 35 و حداکثر 54 گرم بر لیتر، pH آب حداقل 9/7 و حداکثر 8/8 ، شفافیت حداقل 35 و حداکثر 90 سانتیمتر و عمق آب حداقل 100 و حداکثر 155 سانتیمتر ثبت گردید.

استخر 1 با تراکم 20 قطعه در متر مربع با تعداد 80000 پست لارو 15 ذخیره سازی گردید. میزان برداشت این استخر 965 کیلوگرم با میانگین وزنی 41/17 گرم و بازماندگی 70% و ضریب تبدیل غذایی 95/0 در مدت زمان 83 روز پرورش محاسبه شده است.

استخر شماره 2 با مساحت 25/0 هکتار و با تراکم 20 قطعه در متر مربع با تعداد 50000 پست لارو 15 ذخیره سازی گردید. میزان برداشت این استخر 728 کیلوگرم با میانگین وزنی 78/20 و بازماندگی 70% و ضریب تبدیل غذایی 18/1 در مدت زمان 93 روز پرورش محاسبه شده است.

استخر شماره 3 با مساحت 25/0 هکتار و با تراکم 20 قطعه در متر مربع با تعداد 5000 پست لارو 15 ذخیره سازی گردید. میزان برداشت این استخر 722 کیلوگرم با میانگین وزنی 59/20 گرم و بازماندگی 70% و ضریب تبدیل غذایی 17/1 در مدت زمان 93 روز پرورش محاسبه شده است.

 

نتایج بدست آمده نشان می دهد که میگوی وانامی با تراکم 20 قطعه در متر مربع در مدت زمان 90 روز می تواند به وزن بالای 20 گرم برسد. همچنین رشد این گونه در شوری محدوده 47 تا 54 PPT در ماه اول پرورش به یقین بالاترین رکورد درجه شوری در مزارع خاکی پرورشی میگوی وانامی در دنیا می تواند باشد. منابع مختلف دامنه قابل تحمل شوری برای میگوی وانامی را از 5/0 تا 43 PPT ذکر نموده اند که این قابلیت موجب می شود که میگوی فوق به عنوان یک کاندیدای مناسب برای پرورش داخل کشور به حساب آید. پرورش میگوی سفید وانامی در آبهای شور حله و رسیدن به وزن تجاری بالا در زمانی بسیار کوتاهتر از زمان پرورش میگوی سفید هندی و با هزینه کمتر در پروژه اخیر نوید بسیار خوبی برای صنعت اشتغالزا و ارزآور میگو محسوب می گردد و شرایط راب برای پرورش دوبار در سال میگو مهیا نموده است.

 منبع: پژوهشكده ميگوي كشور

[ دوشنبه 29 بهمن1386 ] [ 12:56 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

      [DOC]   دانلود اطلاعات مفید در رابطه با میگو

انواع ميگو - مکان یابی - منبع آب - بافت خاک - ساختار استخر های پرورش میگو و...

منبع :

rg1.tabaar.com/Nashrie/Files/1482.doc
[ چهارشنبه 19 دی1386 ] [ 10:45 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

آشنائي با ميگو و تاريخچه پرورش آن در جهان

 

مقدمه :

            سخت پوستان Shell fish  شامل نرم تنان ،‌ Mollusks و كروستاسه آ Crustaceans ميباشد .
نرم تنان خود شامل صدف خوراكي
Oyster، حلزون هاي دوكفه اي و صدف هاي باريك كه در داخل يك لاك  يا صدف سخت از كربنات كلسيم زندكي كرده و اغلب در يك نقطعه ثابت و بيحركت مي باشند . كروستاسه ها شامل ميگو Shrimp لابستر Labster( شاه ميگو ) ‌و خرچنگ (crabs) ‌است وسطح خارجي بدن آنها از پوست كتيني سخت پوشيده شده كه در سراسر بدن ادامه داشته و بوسيله تعدادي از حلقه هاي سخت كه از طريق يك لايه خارجي نازك و قابل انعطاف كه به يكديگر متصلند ،‌شكل گرفته است . اين لايه خارجي سخت ومحكم از نظررشد ظاهرا”‌يك مانع اساسي محسوب شده ،‌ولي با جدا شدن و افتادن تمام لايه خارجي سخت بدن در
دوره هاي منظم اين مشكل برطرف گرديده ، بنحوي كه زماني كه پوسته كاملا”‌جدا ميگردد ، بلافاصله بدن با جذب آب از پوسته سريعا”‌رشد كرده و پس از متورم شدن ، با اناشتن و ذخيره سازي كلسيم درمدت كوتاهي و توسط باز جذب از پوسته كه از چندين ساعت تجاوز نميكند ،‌مجددا پوسته سخت تشكيل ميگردد و لذا افزايش دفعات پوست اندازي
Moulting رشد تامين ميگردد.

ميگوها جانوراني خونسرد هستند كه مجموعه فعاليتهاي فيزيولوژيكي آنها مطابقت با محيط آبزي دارد . درجه حرارات داخلي بدن با درجه حرارات محيط يكي است . بطور كلي ميگوها در آب هاي كم عمق درياها بين 27 تا 180 متري ودر خليج فارس بين 15 تا 22 متري ودرمناطقي كه از نظر طبقات تحت الارضي سست ونرم باشند . زندگي مي كنند . طول بدن ميگو از 7 تا 15 سانتي متر بوده كه از دو طرف بهم فشرده شده و از دو قسمت سر
و سينه
(
Cephlothorox)‌كه بهم چسبيده و متصل مي باشد و قسمت شكمي يا دم تشكيل شده است قسمت سرو سينه شامل كاراپاس ، روستروم يا خار،‌چشم مركب ، آنتن و آنتنك هاي كوچك ،‌پاهاي حركتي يا
پريوپودها و دهان كه بين مائديبولها قرار دارد،‌كه بلافاصله به مري ومعده ختم ميشود . قسمت سرو سينه از نظر غذائي فاقد ارزش است ومعمولاً پس از صيد از بخش شكمي جدا ميگردد . قسمت شكمي يا دمي شامل شش بند است كه شامل قسمت عضلاني ، گوشتي و خوراكي ميگو است وسطح خارجي آن از قطعات كتيني پوشيده شده
و درقسمت تحتاني وزيرين هركدام پاهاي شناگر يا باله هاي شنا بصورت برگ مانند وجود دارد . ضمنا” ‌انتهاي
دم به دم بادبزني يا باله پره اي ختم ميشود كه شامل تلسون يا خاردمي است . روده در سطح پشتي در داخل گوشت و زير پوسته كتيني امتداد مي يابد . از نظر جنسي ميگوها داراي دوجنس نر وماده و از صفات جنسي خاريج متمايز برخوردارند. درزمان تخم ريزي ميگوهاي ماده ، كيسه اسپرم را ازميگوي نر دريافت كرده و دراندام ماده خود ذخيره مي كند .و وقتي كه آماده تخم ريزي شد ، از كف دريا به سمت بالا شروع به شناي حلقوي
كرده و با حركات شديد پاهاي شناگر ،‌تخمك ها و كيسه هاي اسپرم را رها كرده و به لقاح خارجي كمك
مي كنند . البته تخم ريزي در 2 تا 7 دقيقه معمولا”‌بين ساعت 8شب و 6 صبح انجام ميگردد . هر ميگو قادر
 است بين 200000 تا 2000000 تخم را در دريا رها سازد. معمولا”‌ميگوها در طول سال تقريبا”‌ هميشه تخم ريزي داشته ، ‌ولي بيشترين مقدار آن در اوائل بهار و اواخر تابستان انجام ميگيرد . تخم پس از خارج شدن وطي لقاح خارجي با تقسيم سلولي مراحل مختلفي از قبيل : ‌مرحله ناپليوس ،‌مرحله زوآ‌، مرحله مايسيس و مرحله
post larveaرا  نموده و پس از 120 تا 170 روز به مرحله بلوغ رسيده وروانه بازار مي گردد . بطور كلي ميگوها جانوراني ضعيف و كند ذهن مي باشند ودرخارج از آب بسرعت و درظرف كمتر از 4 دقيقه تلف مي شوند . ميگو نسبت به آب شيرين فوق العاده حساس بوده وادامه زندگي در آن برايش مقدور نيست . از نظر غذائي همه چيز خوار ornivorous
است وبرحسب مراحل رشد از فيتوپلانكتون ،‌جلبك ها ،‌دياتومه ها ،‌لارو نرم تنان ،‌صدف ها و كرم هاي گرد تغذيه مي كند . عمر آنها معمولا”‌12 تا 25 ماه است و رنگ بدن ميگو در بين اعضاء‌ يك گونه هم ثابت نبوده و بسته به شرايط محيط از قبيل :‌درجه حرارت ،‌درجه شوري ،‌نوع غذاي مصرفي ،‌رنگ محيط و ابتلاء ‌به بيماريهاي مختلف ممكن است تغيير كند.

پراكندگي ميگوها و مناطق زيست :

ميگوها گسترش جهاني داشته ودر درياها ،‌آبهاي شور و شيرين از نواحي استوائي تا مناطق قطبي يافت مي شوند . اكثر گونه هاي دريائي در آبهاي كم عمق ، يا نسبتا”‌نيمه عميق و عموما”‌بصورت دسته جمعي زندگي ميكنند . روزها در بستر و زير رسوبات كف دريا مخفي شده و شبها براي شكار طعمه از پناهگاه خارج مي شوند . بهمين دليل صيادان در بيشتر مناطق دنيا شب هنگام جهت صيد ميگو به دريا مي روند . ازنقطه نظر مكان
زيست سه گروه ميگو در آب وجود دارد :

1- گونه هاي موجود در آب سرد وشور معمولا”‌ميگوهاي شمال ميگويند و ارقام عمده صيد اين نوع ميگوها عمدتا”‌مربوط به توليد ميگوي اروپا است ودرنواحي آلاسكا ،‌كانادا ،‌ شمال ژاپن ،‌آمريكا ،‌اروپا شمالي و غير ه صيد مي شود .

2- گونه هاي موجود در آب گرم و شور يا ميگوهاي حاره اي كه بخش اعظم ميگوهاي را تشكيل مي دهد كه
وارد بازار تجارت جهاني مي شود . اين نوع ميگوها در آبهاي ساحلي خليج فارس ، بخش جنوبي ايالات متحده آمريكا سواحل غربي آفريقا ،‌آمريكاي مركزي و نواحي شرقي وغربي سواحل آمريكاي جنوبي و آسيا جنوب شرقي يافت مي شوند.

3- گونه هاي موجود در آب شيرين كه اكثرا”‌ از رودخانه ها و درياچه ها به نواحي استوائي و گرمسيري مي آيند ،‌غالبا”‌در همين نواحي رشد كرده و بزرگ مي شوند ،‌ودرتجارت جهاني از اهميت چنداني برخوردار نمي باشند.

ميگوهاي خليج فارس

امروزه منابع عظيم آبي ،‌علاوه بر تامين بخشي از نياز غذائي كشور هاي پيشرفته ،ا‌ر نظر اقتصادي و سياسي نيز اهميت ويژه اي يافته است . كشور پهناور ايران با حدودد2792 كيلومتر مرز  آبي در جنوب وشمال جزء معدود كشورهائي است كه از اين نعمت سرشار الهي برخوردار است . درياي عمان و خليج فارس اين آبراه سرشار از مواهب خدادادي ،‌با مساحتي حدود 239000 كيلومتر مرز آبي حدود 1800 كيلومتر از دماغه گواتر
آغاز و تا اروند رود ادامه يافته است . آب رودخانه هاي دجله وفرات و كارون به آن مي ريزد و عمق سواحل آن از 20 متر تجاوز نميكند واز اهميت ويژه اي جهت صيد ميگو برخوردار است . با توجه به اظهارات كارشناسان
شيلات تاكنون بيش از 10نوع ميگو در آبهاي خليج فارس صيد و شناسائي شده كه مشهورترين آن لابستر يا شاه ميگو است (‌
Panulirus  homarus) كه وزن آن به حدود يك كيلوگرم مي رسد و درسواحل صخره اي درياي عمان صيد ميشود .

 

 

از انواع ميگوهاي خليج فارس مي توان گونه هاي مشهور زير را نام برد:

1-      ميگوي صورتي                                   Penaeus  semisulcatus               

2-      ميگوي هندي                                    Panaeus  indicus

3-      ميگوي موزي                                     Penaeus  merguiensis    

4- ميگوي سفيد                                      Metapenaeus  affinis

5- ميگوي خنجري                                    Parapenaopsis  stylifera

گونه ميگوي صورتي بالغ بر 80% صيد صنعتي ناوگان صيادي خليج فارس را تشكيل مي دهد و گونه هاي ميگوي هندي و موزي نيز جزء‌گونه هاي غالب صيد در درياي عمان و تنگه هرمز به شمار مي روند . بنابراين بيشتر كارهاي تحقيقاتي ايران بر روي اين 3 گونه استوار است .

تاريخچه پرورش ميگوي در جهان :

قدمت پرورش ميگو نسبتا”‌طولاني است ،‌اما پرورش تجارتي آن به سالهاي نخست دهه 1960 ميلادي وبه كشور ژاپن برمي گردد. ودر كشور آسياي جنوب شرقي از قبيل :‌تايلند ،‌فليپين ،‌اندونزي ،‌سنگاپور ،‌مالزي،‌هند ،‌كشورهاي مكزيك ،‌پاناما،‌كاستاريكا،‌واكوادور،‌پرو پرورش ميگو رشد سريع يافته است . درايران نيز حدود 11سال است كه پرورش ميگو شروع شده و سايتهاي بسيار بزرگي در استانهاي خوزستان ،‌بوشهر ،‌هرمزگان و سيستان وبلوچستان آمده است .

شكوفائي فراوان دراين صنعت به دلائل زير مي باشد:

1-      وجود پروتئين سرشار و مواد معدني بي نظير در گوشت ميگو.

2-      كوتاه بودن زمان تكثير و پرورش و امكان توليد پست لارو به تعداد انبوه.

3-      تقاضاي روزافزون جهاني براي مصرف مواد پروتئيني .

4-      ارز آور بودن فروش لارو زنده و ميگوي بالغ.

 

تهيه و تنظيم : دكتر ايرج نامداري – كارشناس اداره كل دامپزشكي استان فارس

 

منابع:

 1- كتاب كنترل كيفي آبزيان وفرآورده هاي تبديلي آن  اثر دكتر محسن ماجدي 

[ دوشنبه 5 آذر1386 ] [ 3:3 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]
بيماري لكه سفيد در ميگو (White spot disease)

از سال 1992 يك سندروم ويروسي درميگوهاي خانواده پنائيده كه معمولا”‌آن را بيماري لكه سفيد مي نامند.
ساير بيماريهاي ميگو را تحت شعاع خود قرارداد . اين بيماري باعث از بين رفتن تعداد زيادي ميگو با ارزش هزاران دلار در مزارع پرورشي بسياري از كشورهاي نظير :‌چين ،‌ژاپن ، هند ،‌تايلند ،‌اندونزي،‌ سريلانكا ،‌بنگلادش  و مالزي گرديد . براي مثال در كشور چين در سال 1993 حدود 80% از ميگوهاي پرورشي كه ارزشي معادل 1 ميليارد دلار آمريكا داشت .دراثر اين بيماري از بين رفت همچنين در كشور تايلند معادل 500ميليون دلار  آمريكا خسارت به مزارع پرورش ميگو ناشي از اين بيماري گزارش گرديد . درسال 2000 بيماري لكه سفيد از طريق لاروهاي وارداتي ( ناپلي )‌از كلمبيا به كشور كاستكاريكا وارد شد ودرحال حاضر مقررات قرنطينه شديد در مزارع اين كشور درحال اجراء‌مي باشد . تكثير و پرورش ميگو سومين صنعت كشور اكوادور با بزرگترين بحران سياسي اقتصادي در تاريخ اين كشور يعني بيماري فوق مواجه شد . 50% مراكز تكثير ميگو تعطيل شد ومراكز عمل آوري تنها با 50% درصد ظرفيت خود فعال بودند ،‌همين رابطه صادرات ميگو از 875 ميليون دلار در سال 98 به كمتر از 360 ميليون دلار در سال 2000 گرديد .

 

علت بيماري :

بيماري است ويروسي و ويروس ايجاد كننده بيماري در كشورهاي مختلف به نامهاي متفاوت شناسائي گرديده است . براي مثال در تايلند بنام SEMBV (Systemic  ectodermal Mesodermal Baculovirus ) و در ژاپن بنام( RV-PJ ( Rod- shaped unclearvirus of penaeus japonicus ناميده مي شود ،‌ولي همگان معتقدند كه عامل ايجاد كننده ويروسي مشابه مي باشد .

 

خصوصيات ويروس:

ويروسي است عريض شده ، بزرگ ،‌پوشش دار،‌ميله اي شكل و تا حدودي بفرم بيضي وداراي DNA  بصورت دو رشته بهم تنيده مي باشد . و امروزه معتقدند كه ويروس عامل بيماري هيچگونه ارتباطي با  كلوويروس ندارد. و مقرر گرديد درخانواده جديدي بنام نيما ويريده يا ويسپوويريده قرارداده . عرض ويروس 9+‌ 121 نانومتر و طول آن 26+276 نانومتر بوده وداراي تعدادي قيلامان ضميمه اي كه غالبا”‌در قسمت نزديك به انتهائي است ديده
مي شود.

 

نشانيهاي بيماري

ميگوهاي آلوده به اين ويروس ،‌پلاكهاي سفيد رنگي را درقسمت كاراپاس ميگو از خود بجاي ميگذارند وبهمين دليل بيماري را بعلت رسوب و عدم جذب كلسيم ،‌لكه سفيد مي نامند . علائم ظاهري اين بيماري براحتي درميگوهاي جوان وبالغ قابل ديدن مي باشد . لكه هاي سفيد ابتداء ‌در قسمت كاراپاس ميگو و بندهاي 5 تا 6
بدن ظاهر شده ودر مرحله پيشرفت كل بدن را لكه هاي سفيد با ضخامت 5/ تا چند ميلمتر مي پوشاند . پوست ميگو يا
Cuticule براحتي از لايه اي در ميس جدا مي شود . هپاتوپانكراس بصورت زرد مايل به سفيد ،‌بزرگ و شكننده تغيير شكل پيدا ميكند . همولنف ميگو رقيق و انعقاد آن يا به كندي صورت مي گيرد و يا اصلا”‌صورت نمي گيرد . ميگوها بيحال و اشتهاي خود را از دست مي دهند و ميگوهاي آلوده تمايل دارند كه در كناره هاي استخر بايستند و به آهستگي در سطح آب شنا كنند و در نهايت در كف استخر ته نشين مي شوند . با نمايان شدن علائم كلينيكي بعد از 2 تا 7 روز مرگ و مير بسيار شديد بين 70 تا 100درصد در مزارع پرورشي اتفاق
مي افتد . بيماري در تمام سنين ميگوها از
PL 15 تا وزن 45 گرم در مزارع متراكم و غير متراكم گزارش شده است . در بعضي مواقع لكه هاي سفيد با تغيير رنگ به قرمز همراه است . و بايد توجه داشت كه تغيير رنگ به قرمز بواسطه همراه شدن باكتريهاي خانواده ويبريو با اين عفونت است .

نشاني هاي هيستولوژيك : در بررسيهاي بافت شناسي تورم هسته و وجود گنجيدگيهاي بازوفيليك و ائوزينوفيليك در سلولهاي آزمايشگاهي جهت تشخيص : با استفاده از PCR(Polymerase Chain Reaction) و TEM(Transmission Electron Microscopy ) مي توان بيماري را تشخيص داد.

 

روشهاي انتقال بيماري :

گسترش اين بيماري از طريق حركت لاروهاي آلوده يا مولدين اتفاق مي افتد . انتقال بيماري بين مزارع و استخرهاي پرورشي مي تواند از طريق آب خروجي استخرهاي آلوده ،‌از طريق هواده ها ،‌از طريق حشرات ،‌پرندگان  تجهيزات آلوده مورد استفاده در هچري يا مزراع پرورشي ،‌جانوران آبزي مثل خرچنگ ها وساير كروستاسه ها انجام مي شود . آب دريائي آلوده به ويروس 3 تا 4 روز حاوي ويروس مي باشد.

 

اصول كنترل بيماري لكه سفيد :

1- ضد عفوني كردن آب خروجي هچري : كليه هچرتها بايد استخر ضد عفوني داشته باشند و آب خروجي را قبلاً خارج كردن ضد عفوني كنند . خارج كردن آب بدون ضد عفوني از هچري ممكن است داراي ويروس باشد . و اين عوامل مي تواند اثر مخرب بر روي هچريهاي ديگر داشنه باشد . اين موضوع مي تواند باعث آسيب مجدد به همان هچري شده وبيماري دوباره به هچري برگردد . درهچريها بايد تغييرات درجه حرارات به حداقل كاهش يافته و مواد آلي را به حداقل رسانيده ،‌غذاي اضافي و ميگوهاي مرده نيز بطور منظم از استخرها خارج شوند . پارامترهاي كيفيت آب بطور منظم ثبت شده ودر حد مطلوب باشند.

2- ضد عفوني كردن آب خروجي استخرهاي پرورشي :‌آب خروجي استخرهاي پرورشي بايد قبل از خارج شدن و به دريا ريختن ضد عفوني شوند. ضد عفوني آب خروجي از نكات بسيار ضروري در سيستم هاي پرورش ميگو
مي باشد . كه شامل چند مرحله است از قبيل :‌رسوب گيري ،‌اكسيژن زدائي ،‌فيلتراسيون شني و بيولوژيكي
مي باشد كه باعث كاهش مواد آلي و ميكرو ارگانيسم هاي پاتوژن در آب خروجي مي شود . اگر دراستخري بيماري لكه سفيد بصورت شديد شايع باشد ،‌با استفاده از
PPM .4 هيپوكلرايت كلسيم يا 1PPM ماده dipterex بايد همه ميگوها را ازبين برد و آب را هم ضد عفوني كرد . آب و ميگوهاي مرده بايد بعد از 7 روز از استخر خارج شوند . بعد از خارج كردن آب بايد 100PPM آهك مجددا”‌در استخرها مورد استفاده قرا گرفته تا باقيمانده تركيبات ميگوها يا ويروسها را دركف استخر از بين برده واين اولين مرحله در آماده سازي استخرها مي باشد.

3- استفاده از سيستم بسته :‌مفهوم آن اين است كه آب بايد ضد عفوني شده تا ويروسها و ساير ارگانيسم هائي كه ميتواند ناقل ويروس باشند . قبل از استفاده آب در مزارع پرورشي از بين ببريم . دراين سيستم پيشنهاد مي شود كه بطور جدي از استفاده مستقيم آب دريا جلوگيري شده و به اين طريق امكان آلودگي ويروسي به حداقل كاهش يابد . درمكانهائي كه بيماري لكه سفيد گسترش يافته است . به هيچ عنوان نبايد از سيستم پرورشي باز استفاده كرد . آب بايد با  30 PPM كلسيم هيپوكلرايت ضد عفوني شده وبمدت 3 تا 4 روز در معرض نور خورشيد قرارداده و سپس مورد استفاده قرار گيرد.

4- آماده كردن كامل مزارع : ‌بعداز برداشت محصو.ل ،‌ رسوبات مانده دركف استخر شامل :‌مقدار زيادي مواد آلي ‌مواد سمي ،‌باكتريها ،‌انگلها و اجزاء ‌ويروس بالاخص ناقلين ويروس لكه سفيد مي باشند . بسيار خطرناك بوده و مي بايد از استخر خارج نمود. اگر اين مواد خطرناك از استخر خارج نشوند ،‌ميگوها به آساني مي توانند در دوره بعدي پرورش آسيب ببينند . بعنوان مثال خارج كردن رسوبات از استخر بوسيله فشار آب قوي بدون ضدعفوني كردن باعث گسترش سريع عوامل بيماريزا مي شود . براي اين منظور بايد بعد از برداشت محصول از استخر ميزان 100PPM آهك را دركف استخر پاشيده و كف استخر را درمقابل نور خورشيد قرارداده تا كاملا”‌خشك شود وسپس رسوبات سطحي را كه خشك گرديده خارج نموده ويا رسوبات كف را شخم زده ودوباره با آهك مخلوط نمائيم ،‌و با اين عمل ناقلين ويروس لكه سفيد مثل خرچنگ ها يا ماهيها را كه با سوراخ كردن در زمين مخفي شده اند ،‌از بين ببريم .

5- تعاون وهمكاري پرورش دهندگان جهت مشاركت در كنترل بيماري بسيار ضروري و نياز به يك عزم جدي
مي باشد.

 

مديريت پيشگيري از بيماري لكه سفيد :

1- انتخاب مولدين بدون ويروس : ‌انتقال بيماري مي تواند از طريق مولدين به نوزادان از طريق تخم هاي آلوده اتفاق بيفتد بنابراين انتخاب مولدين از طريق تست هاي حساس مانند PCR بسيار ضروري است . اگر مولدين قبل از غربال كردن و انتخاب تخم ريزي نمايند ،‌بايد تخم ها و پست لاروها را با تست PCR غربال كرد.

2- جلوگيري از واردات مولدين ولاروها ،‌بيماري ممكن است از طريق واردكردن مولدين و پست لاروها به مزارع
و هچريها اتفاق افتد . يك بي ملاحظي مقدماتي مي تواند باعث انتقال بيماري به صنعت شود . معرفي و انتقال جانوران و آبزيان از طريق كشورهاي همسايه ،‌هرچند كه در شرايط قرنطينه و بهداشتي انجام شود ،‌نمي تواند صددرصد قابل اعتماد باشد . همچنين انتقال ميگو بين مناطق مختلف كشور نيز بايد به حداقل ممكن كاهش يابد تا از گسترش بيماري جلوگيري كند .

3- در زمان انتقال ميگو بايد از آبي استفاده شود كه ميگو در آن صيد شده است . زيرا ممكن است آب
محل هاي ديگر آلوده به اين ويروس باشند . آب موجود در تانكها جهت نگهداري مولدين نيز بايد ضدعفوني شود تا مطمئن گرديد كه آب فاقد ويروس است .

4-  نگهداري مولدين مناطق مختلف در تانكهاي جداگانه: ‌به منظور جلوگيري از آلودگي بين ميگوهاي منابع مختلف ، بايد ميگوها را جداگانه نگهداري نمود. تخم هاي خارج شده از مولدين مختلف نيز همچنين بايد جداگانه نگهداري و توليد نمود.

5- خارج كردن ناقلين ويروس وانجام اقدامات ضد عفوني : ‌موجودات آبزي شامل خرچنگ ها ،‌كوپه پودا ،‌ميگوهاي وحشي و ساير سخت پوستان از ناقلين ويروس لكه سفيد مي باشند .

6- جلوگيري از استفادهTrash  fish مثل خرچنگ ها ،‌ ميگو ، صدفها مي توانند يا حامل ويروس باشند ،‌يا بوسيله اين ويروس آلوده باشند. بنابر اين تغذيه ميگوهاي مولد با آنها مي تواند خطرناك باشد . وبايد قبل از استفاده بخار داده و بجوشانيم ،‌وبعداً مورد استفاده قرار دهيم.

7- كنترل ميگوهاي سالم با استفاده از آزمايش PCR : در طي دوره پرورش لازم است كه وضعيت بيماريها بطور مرتب كنترل شود . نمونه هائي بايد از مزرعه هر دوهفته يكبار جمع آوري شده و به يك آزمايشگاه داراي امكانات PCR ارسال گردد.

8- استفاده از پروبايوتيكها Probioticsوآب با كيفيت مطلوب: استفاده از پروبايوتيكها مي تواند مفيد باشد ،‌زيرا افزايش تعداد باكتريهاي سودمند در استخر درميان ساير باكتريهاي موجود مي تواند موجب مهار يا كاهش ساير ميكروارگانيسم هاي پاتوژن باشد. بايد توجه داشت كه اين مسئله نمي تواند اثرات جادوئي داشته وبراي همه بيماريها استفاده شود. همچنين فاكتورهاي كيفي آب مانند DO,  PH شوري ، الكانيتي،‌آمونيوم و كدورت بايد در حد مطلوب نگهداري شوند.

9- متعادل كردن تراكم استخرها: كم كردن تراكم لاروها در استخرها باعث كاهش استرس گرديده از اين طريق مقاومت ميگوها در برابر بيماريها افزايش مي يابد . تراكم ايده آل براي استخرهاي پرورشي 30-25 پست لارو در هر متر مربع است .

10- استفاده از داروهاي شيميائي جهت جلوگيري از انتقال بيماري : استفاده از بعضي از توليدات تجارتي نظير Happy Larvae(50g/m) مي تواند جهت مرحله مايسيس به بعد مورد استفاده قرار گيرد . اين عمل نتايج رضايت بخشي را نشان داده و باعث به حداقل رساندن انتقال بيماري بين لاروها مي شود.

11- در مقالات جديد بهترين ماده ضد عفوني كننده را فرمالين معرفي ميكنند كه با دز V. PPM از انتقال ويروس در آب جلوگيري ميكند ،‌واين مقدار به ميگوها نيز آسيبي نمي رساند . البته بر روي شكوفائي پلانكتوني تاثير گذاشته و ميزان DO آب راكاهش مي دهد.

درمان :

درمان موفقي تاكنون براي غلبه بر بيماري لكه سفيد گزارش نگرديده است . بنابراين بايد تلاش شود تا آنجا كه امكان پذير است ، تلفات اين بيماري را به حداقل كاهش دهيم . جديداً افزودن عصاره گياهان داروئي ،‌ويتامين ها مشوق هاي ايمني زا به غذا واصلاح باكتريائي باعث موفقيت هائي در مزارع شده است .

 

واكسيناسيون:

تغذيه پست لاروها از تركيبات ويروسهاي كشته شده بيماري Yellow head و لكه سفيد آزمايش گرديده و موفقيت هائي هم داشته است  ولي تا به حال گزارش جامعي ارائه نگرديده است.

 تهيه و تنظيم : دكتر ايرج نامداري ، كارشناس  اداره كل دامپزشكي استان فارس.

منابع:

 1- دكتر محسن ماجدي : كنترل كيفي آبزيان وفرآورده هاي تبديلي آن .

2- دكتر احمد مجيدي نسب : بيماريهاي ميگوهاي پرورشي.

3- فرزاد مجدي نسب: مديريت بهداشت در استخرهاي پرورش ميگو.

[ دوشنبه 5 آذر1386 ] [ 2:54 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

 

penaus monodom     میگوی ببری سیاه

 

 

     یکی از مهمترین میگوهای پرورشی است ویکی از درشت ترین آنهاست . اندازه ماده ها 7/33 و نرها 8/26 می رسد.

وزن آنها تا 150 گرم میرسد .

این میگو ها رشد سریع ودر برابر بیماری هاو شرایط محیطی مقاومتر است.

دامنه تحمل شوری بین 25_5 وحتی در آب شیرین تا مدت کمی تحمل دارند ، درجه مناسب آب بین 34_24 می باشد .              
[ دوشنبه 29 مرداد1386 ] [ 10:5 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

 

penaeus semisulectus   میگوی ببری سبز

در روی بدن نوارهای سبز رنگ وجود دارد . درجه حرارت مناسب برای آن بین 34_24 وشوری مناسب 28_ 15 درجه می باشد. فرم رسترم آن 8- 7  می باشد .

   3

این میگو از نظر پرورشی اهمیت کمتری دارد ، چون پرورش آن سخت و رشد ونمو آن کم است .

[ دوشنبه 29 مرداد1386 ] [ 10:3 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

    

penaeus merguinisis    میگوی موزی

وقتی در معرض نور قرار می گیرد در روی بدن آن خال های قرمز مایل به قهوهای دیده می شود . و بالغ بر 80 درصد صید در آبهای جنوب را به خود اختصاص داده است .

درجه حرارت مناسب برای پرورش آن 32-25 درجه می باشد ، درجه شوری مناسب برای آن32-15 .

[ یکشنبه 28 مرداد1386 ] [ 10:43 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

Penaeus indicus   میگوی سفید هندی

 

از مهمترین مشخصات آن وجود یک جفت آنتن بسیار بلند است .درجه حرارت مناسب برای پرورش 22- 23 و میزان شوری متوسط آن بین 15_25 میباشد همچنین فرم رسترم آن 8-7 می باشد.

                           

[ یکشنبه 28 مرداد1386 ] [ 10:42 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

 

انواع میگوی ایران :

1-   penaeus indicus

2-    penaeus semisulcatus

3-   m. stebbingi

4-   metapeneaus affinis       میگوی سفید

5-   m.monoceros

6-   parapenaeopsis stylifera    میگوی خنجری

 

 

[ یکشنبه 28 مرداد1386 ] [ 10:36 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

 

مراحل لاروی میگو :

1- naupilus

2- meta naupilus

3- protozoea

4- zoea

5- mysis

6- post larva

1- در مرحله ناپیلوس تغذیه اصلآ انجام نمی شود . در این مرحه 5 بار پوست اندازی می شود و حدودأ 50  ساعت طول میکشد . در انتهای این مرحله آرواره های پایین ظاهر می شود.

 

می شود. protozoea2- مرحله کوتاه است و میگو سریع وارد مرحله

 

3- در مرحله سوم میگو 3 بار پوست اندازی انجام می دهد و 3 مرحله آن قابل تشخیص است .

در این مرحله موجود شکل بند بند به خود میگیرد و چشم مرکب هم بوجود می اید .

در انتهای مرحله پروتوزوآ میتوان به غذا دی کرد.

 

سه مرحله پروتوزوآ عبارتند از :

1: در مرحله اول رستروم وجود ندارد .

2: در مرحله دوم رسترم وجود دارد .

3: در مرحله سوم پای دمی بوجود می آید.

 

نکته: مرحله پروتوزوآ 4 تا 6 روز طول می کشد .

 

  4- مرحله

 zoea که بعد از مرحله پروتوزوآ قرار دارد

5- مرحله مایسیس ک دارای سه مرحله است :

در این مرحله شکل بچه میگو به شکل والدین خود می باشد و قابلیت شنای عمودی را دارد . پس در این مرحله می توان تعویض اب انجام داد .

در مرحله اول مایسیس فقط دکم و پایه های شنا وجود دارد ، در مرحله دوم این پایه ها کشیده می شود و در مرحله سوم انشعابات پاهای شنا بوجود می اید .

 

نکته: مرحله مایسیس معمولأ 3 تا 4 روز طول می کشد .

 

[ یکشنبه 28 مرداد1386 ] [ 10:27 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

کودهی استخر پرورش میگو ( کود دهی اولیه )

 

معمولا80 تا 100 کیلوگرم کود مرغی و حدود 50 کیلوگرم کود شیمیایی در هر هکتار استفاده می شود .

( از کود گاوی هم استفاده می شود ) بهترین کود آلی کود مرغی است .

[ یکشنبه 28 مرداد1386 ] [ 10:24 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

مقدمه
نشانه گذاری یکی از روش های است که بر روی انواع گونه های آبزی به شیوه های مختلف و با اهداف خاص در دنیا متداول بوده که این کار به Tagging معروف است . در سال های اخیر ذخایر میگو در خلیج فارس و دریای عمان شدیدا کاهش یافته است و عمده ترین دلیل آن را می توان فعالیت های مخرب انسانی مانند صید بی رویه و غیر متعارف ، نابودی زیستگاه و نوزادگاهای میگو ، و همچنین ایجاد آلودگیهای صنعتی ، شهری و نفتی بیان نمود ، البته تاثیرات منفی ناشی از عوامل طبیعی را نیز نباید نادیده گرفت .


ادامه مطلب
[ شنبه 20 مرداد1386 ] [ 2:42 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]
در هندوستان كه سهم هر فرد از منابعي چون گوشت و شير ناچيز است ، ماهيها و ميگوها نقش اساسي در توازن جيره غذايي افراد به عهده دارند . در حدود 9 گونه از 39 گونه شناخته شدة ميگوي آب شيرين جنس ماكرو براكيوم روزنبرگي بعنوان گونه هاي مهم تجاري در رودخانه هاي هند وجود دارند . دوگونه يكي بنام ميگوي مالزي يا ميگوي بزرگ آب شيرين ( ماكرو براكيوم روزنبرگي ) و ميگوي رودخانه اي بنام M.Malcolmsonii در حال حاضر در كشور هند پرورش داده مي شوند، گونه كوچكي بنام M.idea كه بايد نسل آن محافظت شود ، بوسيله ماهيگيران بطور بي رويه صيد مي شود .
ادامه مطلب
[ شنبه 20 مرداد1386 ] [ 2:40 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

بيماري لكه سفيد در ميگو (White spot disease)

از سال 1992 يك سندروم ويروسي درميگوهاي خانواده پنائيده كه معمولا”‌آن را بيماري لكه سفيد مي نامند.
ساير بيماريهاي ميگو را تحت شعاع خود قرارداد . اين بيماري باعث از بين رفتن تعداد زيادي ميگو با ارزش هزاران دلار در مزارع پرورشي بسياري از كشورهاي نظير :‌چين ،‌ژاپن ، هند ،‌تايلند ،‌اندونزي،‌ سريلانكا ،‌بنگلادش  و مالزي گرديد . براي مثال در كشور چين در سال 1993 حدود 80% از ميگوهاي پرورشي كه ارزشي معادل 1 ميليارد دلار آمريكا داشت .دراثر اين بيماري از بين رفت همچنين در كشور تايلند معادل 500ميليون دلار  آمريكا خسارت به مزارع پرورش ميگو ناشي از اين بيماري گزارش گرديد . درسال 2000 بيماري لكه سفيد از طريق لاروهاي وارداتي ( ناپلي )‌از كلمبيا به كشور كاستكاريكا وارد شد ودرحال حاضر مقررات قرنطينه شديد در مزارع اين كشور درحال اجراء‌مي باشد . تكثير و پرورش ميگو سومين صنعت كشور اكوادور با بزرگترين بحران سياسي اقتصادي در تاريخ اين كشور يعني بيماري فوق مواجه شد . 50% مراكز تكثير ميگو تعطيل شد ومراكز عمل آوري تنها با 50% درصد ظرفيت خود فعال بودند ،‌همين رابطه صادرات ميگو از 875 ميليون دلار در سال 98 به كمتر از 360 ميليون دلار در سال 2000 گرديد .


ادامه مطلب
[ شنبه 20 مرداد1386 ] [ 2:39 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]


گونه‌های میگوی آب شیرین جنس Macrobrachium در سراسر مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان پراکنده‌اند. این گونه‌ها در اغلب آبهای شیرین داخلی شامل دریاچه‌ها ، رودخانــه‌ها، باتلاقها ، نهرهای آبیاری ، کانالها و استخرها یافت می‌شوند. اغلب گونه‌ها در مراحل نخستین چرخه زندگیشان به آب لب شور نیاز دارند و بنا بر این در آبهایی یافت می‌شوند که مستقیم یا غیر مستقیم به دریا می‌پیوندند، هر چند بعضی از آنها چرخه زندگیشان را در دریاچه‌های داخلی آب شور یا آب شیرین کامل می‌کنند. بعضی از گونه‌ها ، رودخانه‌هایی با آب شفاف را ترجیح می‌دهند، در حالی که بعضی دیگر در آبهای بسیار گل آلود یافت می‌شوند.



ادامه مطلب
[ شنبه 20 مرداد1386 ] [ 2:38 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]

 

مقدمه :

            سخت پوستان Shell fish  شامل نرم تنان ،‌ Mollusks و كروستاسه آ Crustaceans ميباشد .
نرم تنان خود شامل صدف خوراكي
Oyster، حلزون هاي دوكفه اي و صدف هاي باريك كه در داخل يك لاك  يا صدف سخت از كربنات كلسيم زندكي كرده و اغلب در يك نقطعه ثابت و بيحركت مي باشند . كروستاسه ها شامل ميگو Shrimp لابستر Labster( شاه ميگو ) ‌و خرچنگ (crabs) ‌است وسطح خارجي بدن آنها از پوست كتيني سخت پوشيده شده كه در سراسر بدن ادامه داشته و بوسيله تعدادي از حلقه هاي سخت كه از طريق يك لايه خارجي نازك و قابل انعطاف كه به يكديگر متصلند ،‌شكل گرفته است . اين لايه خارجي سخت ومحكم از نظررشد ظاهرا”‌يك مانع اساسي محسوب شده ،‌ولي با جدا شدن و افتادن تمام لايه خارجي سخت بدن در
دوره هاي منظم اين مشكل برطرف گرديده ، بنحوي كه زماني كه پوسته كاملا”‌جدا ميگردد ، بلافاصله بدن با جذب آب از پوسته سريعا”‌رشد كرده و پس از متورم شدن ، با اناشتن و ذخيره سازي كلسيم درمدت كوتاهي و توسط باز جذب از پوسته كه از چندين ساعت تجاوز نميكند ،‌مجددا پوسته سخت تشكيل ميگردد و لذا افزايش دفعات پوست اندازي
Moulting رشد تامين ميگردد.


ادامه مطلب
[ شنبه 20 مرداد1386 ] [ 2:36 PM ] [ سید مانی سیرنگ ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

با سلام خدمت شما دوست گرامی لطفاُ نظر خود را در باره مطالب این وبلاگ بدهید .
با تشکر :
سید مانی سیرنگ
موضوعات وب
برچسب‌ها وب
امکانات وب
  • دانلود فیلم
  • قالب وبلاگ